Copyright (C) NRK
Hei.
Har du lyst til å bli med opp på Grønnegaard eit par dagar?
Eg har hatt fokus på feil stad. Og gløymt at eg har ein son.
Eg kan ikkje miste han òg.
Det er berre eit prosjekt. Det er berre mitt eige.
Solveig!
Du skal halde deg unna og aldri snakke til meg meir.
-Skal vi snakke om forskarstillinga? -Det går jo ikkje.
-Med barn og grisar og ... -Kva for barn?
Maurprosjektet ditt er fantastisk. Sjølvsagt skal du prøve det ut.
-Kva er det Signe har gjort? -Det raude vatnet øydela mykje.
Vi fekk øydelagt alt for han med det raude vatnet.
Bror min Frederik er jo advokat. Han kunne sikkert hjelpe deg ...
-Med kva? -Ja, søke om erstatning, eller ...
Elles takk.
Det står folk der ute og seier dei har ein avtale med oss.
At eg kan ta saka deira, og at eg vinn alle sakene.
Utan bevis på kva kommunen har lova, er det ingenting der.
-Lone seier vi kan søke om innsyn. -Det kunne jo plutseleg dukke opp.
-Nei. Det kunne det ikkje, Pitu. -Følg med på heimesida til kommunen.
Følg med!
Norske tekstar: Inger Sofie Bøe
Hei.
Hei, hei.
Vi har høyrt ein kan få hjelp her når det gjeld salet av vassverket.
Gå inn døra der og rundt huset. Dei sit der.
Hei.
Her skjer det ting. Det kjem fleire og fleire.
Du, Emil? Kan du og Signe komme inn og ligge modell?
-Eg vil gjerne henge opp dette. -Ja, men Kim kjem snart.
Han skal sjå om han får noko for pengane sine.
-Har du snakka med Frederik? -Nei.
-Det er klart der inne. -Då kan vi komme vidare.
-Skal eg hjelpe deg? -Ja, hald her. Supert.
Skal sjå om det kan brukast.
Lea? Har du sett kven som kjem der?
Sei at han skal bli med opp.
-Skal eg? -Ja. Kom, skatt. Berre sei det.
-Hei. Vil du bli med inn? -Ja.
Signe? Signe?
-Er du der? -Ja.
-Gjett kven som kjem. -Eg er på toalettet, ok?
Ja, men gjett! Jensen. Han er på veg inn.
-Kjem du ut? -Ja. Eg kjem.
-Hei. -God dag.
-Eg skal berre snakke med Frederik. -Dei sit i kjellaren.
-Det er her. -Takk.
Så berre ned her.
Hei, Jensen.
Han sit her inne.
-Er Frederik her? -Nei.
-Jensen! -Godt å sjå deg her.
-Velkommen. -Takk skal du ha.
-Er du her òg? -Ja.
Etter at det kom på den kommunale heimesida. Noko herk. Eg hjelper til.
Bli med meg. Litt av ein bunke du kjem med.
-Det gamle rullebrettet? -Det er alt mogleg her.
Eg søv der nede. Badet er der inne.
Så tøft!
Køyrer du gjennom der, kan du vere i hallen på fem minutt.
-Kva med jobben din og USA? -Eg har nokre saker der og her.
Det blir nok bra.
Kva er det?
-Kva er det? -Eg har ikkje sett det før.
-Er det venner av Hannah? -Nei. Som sagt, eg har ikkje ...
-Eg dreg på trening. -Altså ... Villads.
Du skal ikkje vere uroleg. No bur vi her.
Eg har nokre heilt vanlege saker med klager mot kommunen.
Mor vil gjerne treffe deg.
-Det vil eg ikkje. -Ho har det betre no.
Villads?
-God trening. -Ja.
Det er faktisk veldig bra.
-Emil? Fekk du tak i byrådet? -Ja. Formannen vil ha eit møte.
Korleis gjorde du det? Eg har ringt dei ned.
-Eg sykla berre innom. -Så sa ho ja til eit møte?
Eg sa vi ikkje har noko med den hacka heimesida å gjere. Og så snakka vi litt.
Fint. Takk.
-Kva sa Villads om leilegheita? -Han var positiv.
Vi skal ete der i kveld for første gong. Lage mat saman.
Pitu, du skal ikkje hacke deg inn på PC-en min.
Ok, men dersom vi avslører dette, er det eit vendepunkt.
-Eg er ikkje med, har eg sagt. -Du må sjå på det.
Dei juksar og blokkerer for ny energiteknologi.
Eg vil ikkje høyre om det!
Du hacka deg inn på heimesida til kommunen.
Utan referata og salskontraktane kunne du ikkje hjelpt dei der inne.
-Det hadde tatt tid. -Du hadde ikkje komme nokon veg.
Men eg er advokat! Eg har ein son. Eg kan ikkje vere med på det meir.
Vi sest.
Det er Aksel Joensen. Legg igjen beskjed.
Hei, Aksel, det er meg. Eg vil gjerne snakke med deg.
Kan du ringe meg når du har tid? Det er litt viktig.
-No? -Kva då?
-Kva sa han? Kva ville Jensen? -Jensen? Han ventar på Frederik.
-Så sprøtt. Men bra. Blir du med? -Kvar?
Ned til Gro.
-Er det noko gale? -Nei, nei.
Kjem du? Det tek to minutt.
-Lise har bakt. -Takk.
-Hei. -Hei, Frederik.
-Hei. -God dag.
Eg har høyrt frå ein del ... Du gjer ein kjempeinnsats.
Ja, men vi er jo mange om det.
Jensen vil søke erstatning for skogreisinga som kommunen droppa.
-Har du vedlegg? -Eg sit med det her.
-Eg gir dei som ventar, meir kaffi. -Gjerne ein påtår til meg òg.
-Det får du. -Fortel.
Det er papir heilt tilbake frå dei første avtalane med vassverket.
Slik kjem det til å sjå ut når alle legg seg ned.
Signe, du skal ligge der.
Emil, det er din plass.
Så skal eg ligge her. Lea, kan du berre ...
Så ser eg for meg at Frederik ligg her.
Nick, kan du vere Frederik?
Det er eit slags familieportrett.
Eg jobbar med projeksjonar med vatn, men det blir kanskje for mykje om ...
Nei. Men det er sjølvsagt eit stykke igjen.
Ja, det er det nok.
-Er vi ferdige her? -Ja. Takk for hjelpa.
Det var raskt.
Kva sa Frederik? Fekk du snakka med han?
-Han vil gjerne vere med. -Han er på?
Det er ganske avgjerande at han er ein del av det.
Sjølvsagt.
Frederik ber stafetten til Hannah.
Ja, eg trur på dette.
Eg vil berre seie lykke til.
Tru på det. Eg kan sjå at det er bra ting på gang.
Du står og sel det utan å ha snakka med han.
Eg vil gjerne seie det på ein skikkeleg måte.
-Så fortel han det. -Eg gjer det. Eg skal snakke med han.
Karin?
Her er papira frå Mogens, som leverer grisane.
Eg sa at du tek over. Og at du vil ha dei 50 grisane vi bestilte.
Ja. Dyrlegen. Det var vel alt.
-Du vil ikkje vere med? -Nei.
Nei, det er best du tek over halvparten min.
Gi meg 50 % av overskotet til vi er kvitt.
Greitt.
Du er gravid.
Kvifor har du ikkje sagt det? Du er jo gravid.
Eg visste det. At det ville hjelpe.
-Frederik har full oversikt. -Utruleg at han tek seg tid.
Eg er veldig takksam.
-Fekk du snakka med Karin? -Ho er heilt ute.
-Du klarer det fint åleine. -Ja ... Eg veit ikkje heilt.
Eg må finne ut om eg orkar.
-Kor mange svin er det? -100.
Det er ikkje så mange. Far var svinebonde og hadde 300.
Eg treng mykje hjelp. Du er velkommen.
-Men ein må vere for økologi. -Eg har ikkje noko imot økologi.
-Så lenge det er marknad for det. -Du har ikkje noko imot økologi?
Nei. Men eg har imot folk som fortel andre kva dei skal gjere.
Berre sei ifrå.
-Det er god forretning. -Vi sest.
-Hei! Kan du sjå meg? -Kan du sjå meg?
Kan eg ringe deg seinare, eller er det viktig?
Det er i orden. Veit du når du landar?
Ja ... Det blir ikkje denne helga, dessverre.
Det kjem investorar frå Australia, eg skal ha ein presentasjon klar.
Men det er interesse for det. Det kan la seg gjere.
-Hei, Emil! -Korleis går det?
-Fint. Ja, eg kjem. -Kven er det?
Eg må stikke. Ha det.
Han ser glad ut.
Kan du hjelpe meg litt i hagen?
Kan ein ikkje få fred i to minutt i dette huset? Utruleg.
-Sjølvsagt. -Unnskyld, Emil.
Det var ikkje slik meint. Eg må berre tenke litt.
Ok. På kva?
Alt. Meg og Aksel. Huset ...
Huset?
Eg må finne ut kva eg skal gjere med alt.
-Kunne du ikkje drive vidare åleine? -Det er ikkje det.
Er det alle folka som kjem rennande?
-Eg trudde det var greitt. -Det er det.
-Då forstår eg ikkje heilt. -Nei.
-Vil du selje huset? -Eg er gravid.
-Det er jo fantastisk! -Eg veit ikkje kva eg skal gjere.
Kva meiner du?
Det er berre rot, med Karin. Og Aksel er i Nederland -
- og har ikkje tid til å snakke med meg fordi ...
-Du må fortelje at du er gravid. -Eg vil ikkje stoppe han.
Aksel kan gjere det han vil. Så kan vi få barnet.
Vi er familien din. Vi hjelper deg. Passar på deg.
-Kva med garden og grisane? -Eg hjelper deg.
Du har vikarjobben og Melody. Og du hjelper Frederik og Gro.
Om grisane blir sjuke, alt som må gjerast ... Veit du kva det kostar?
-Gjeld det pengar, så ordnar vi det. -Korleis?
Veit ikkje. På mange måtar. Vi kan ha bed and breakfast.
Eg meiner det. Med alle folka som kjem rennande. Vi kan tene pengar på dei.
Stå og lage eggerøre til framande som søv i sengene våre?
Nei, men eg har ein god idé.
Av og til gløymer du at det finst ei verkeleg verd òg.
Det er jo den vi kan skape saman. Du og eg og barna.
Frederik og Gro og Villads. Alle kan vere her. Og Melody.
Ho kan få ei veslesøster eller ein veslebror.
Var det det eg skulle sjå?
Eg lagar eit familieportrett.
Eg vil gjerne ha deg med.
Korleis med?
Det blir eit større rom enn dette.
Det skal vere fem centimeter med vatn på golvet.
-Så skal vi fire ligge her. -Eg skal ikkje ligge i noko vatn.
Kom og sjå skissa. Vi fire ligg her, så tek eg biletet ovanfrå.
-Kjempekult. -Ærleg talt ...
Det er fint at du har funne noko du likar. Men nei takk.
Det går ikkje utan deg.
Må du vere like uuthaldeleg som mor?
Du er påkledd. Det er eit foto.
Du må då kunne lage kunst utan å blande alle inn i det.
Var det så frykteleg, alt det mor dreiv med?
-Ja. For meg. -Ja vel.
Kva med heisesystema ho sette opp? Det var då moro.
Du fekk meg til å tru at eg kunne lære å flyge. Eg braut ankelen.
Eg hugsar det. Men eg hugsar òg "Tisseguten".
Mor og dei sprø venninnene tok bilete mens eg tissa i hagen.
-Var det ho henna-heksa? -Dorte?
Det var då søtt. Dei laga ein skulptur.
Alle snakka om at det hang eit bilete av tissen min på eit museum i Ålborg.
Var du ikkje litt stolt av det?
-Kven har opplevd det? -Det har eg.
Det var flott, Frederik.
-Eg skal ikkje ligge i noko vatn. -Ok. Eg skal finne på noko anna.
Så var det ein ting til du skulle spørje om.
-Kva? -Ja ...
Eg vil gjerne bruke portrettet av Hannah.
Gro ... Nei.
-Sjå her. -Nei, Gro. Nei.
Thomas og Veronika har ein plass òg.
Ja. Men nei.
Eg kan ikkje seie ja til det. Det er ikkje berre meg. Det er Solveig òg.
Spør Solveig. Viss ho seier ja, så er eg med.
Greitt?
Eg forstår det.
Ja.
Takk for i dag, gutar. Samle ballane.
Legg han ned, kom rundt. Takk for no, gutar.
-Skal du dusje før vi dreg? -Mads har invitert til eit treff.
Eg kan seie at eg ikkje kan ...
Nei, du treng ikkje halde meg med selskap.
-Skal eg køyre deg? -Nei, eg tek sykkelen.
-Skal eg hente deg i kveld? -Eg trur berre eg overnattar.
-Sei frå viss det ikkje er ok. -Nei, det går fint. Vi sest.
Ha ein fin kveld.
-Eg fekk lov. -Ha det.
Du legg deg i ei kiste full av sagflis ved sida av dotter mi, som er død.
Eg er lei for at du såg det på den måten.
Eg vil gjerne seie unnskyld.
No vil du legge alle fire i ei balje med vatn.
Det skjer ting som betyr noko. Eg prøver å fange det.
-Veit Frederik om det? -Ja. Han vil vere med.
Han vil la meg bruke portrettet av Hannah ... Viss du seier ja.
Eg veit ikkje korleis eg skal forklare deg dette.
Du skal halde deg unna.
Vi prøver å komme gjennom dette.
Det veit eg. Eg har snakka med Frederik.
Frederik er i ferd med å få orden på seg sjølv.
Ser du ikkje at han kjempar? Det skal han ha plass til.
Han er i ferd med å få det betre. Komme ovanpå.
Han trivst med det som skjer. Det kjem så mange til Grønnegaard.
Alle samarbeider. Dei unge, dei gamle, dei lokale.
Samarbeider han med dei unge?
Han hadde lova å ta seg av Villads.
Villads merkar at Frederik finn noko som gir meining.
Villads har det fint. Han kjem innom. Han er ute.
-Han er ute? -Ja.
Så skal du kanskje støtte han, som du støtta Hannah?
Hei.
Eg veit ikkje kva eg driv med.
Kim har rett. Det er så stort potensial i dette verket.
Han skaffar deg nokre fantastiske rom. Du treng meir plass.
Eg har snakka med Solveig.
Du kan ikkje bøye deg for folks meiningar. Det er ditt verk.
Du må finne inn til kjernen og satse på det.
Men er det verdt det?
Det svaret kjenner berre du.
Tek du desse bort, skatt? Vi skal dekke på bordet.
-Telefonen ringer. -Ja. Tek du bort syltetøyet?
Hei, Aksel. Ho ligg framleis og søv.
Eg ber henne ringe når ho står opp. Og gratulerer! Det er jo stort.
Har du ikkje snakka med henne?
Nei.
Ja, eg ber henne ringe når ho kjem.
Nei. Ok, fint. Ha det.
-Skal eg hjelpe deg med noko? -Du kan setje desse på bordet.
God morgon.
Det er frukostbord. Vi har bakt bollar.
Melody, skal du ikkje vise sjiraffbollen din?
Han ser god ut!
God morgon.
Det duftar herleg.
-Er Signe sjuk? -Nei, nei.
-Er ho gravid? -Eg har ikkje sagt noko. Greitt?
God morgon.
Gratulerer.
Takk.
-Ho gjetta det. Eg sa ingenting. -Fantastisk. Ein ny Grønnegaard.
Det luktar litt oppkast.
Det blir ikkje mangel på barnevakter.
De må ete mens bollane er varme. Frederik, Pitu.
Det er frukost!
-Kva seier Aksel? -Han veit det ikkje enno.
Eg må seie det på ein ordentleg måte.
Det fotoet eg jobbar med ... Eg har tenkt over det.
Eg vil gjerne gjere det her inne.
Alle historiene er her. De har fått folk opp av sofaen.
Ein veldig god idé. Fekk du snakka med Solveig?
Ja. Ho vil ikkje at eg brukar portrettet av Hannah.
Kva gjer du då?
Eg har funne på noko anna.
Det vil gi meining å gjere det her inne.
Kva vil det innebere?
Det tek litt plass, men eg skal rydde opp etterpå.
-Sjølve fotoet tek ikkje lang tid. -Sjølvsagt. Berre gjer det.
Takk.
-Eg tek det med ned. -Det er berre eit foto av oss fire.
-Berre eit bilete, Frederik. -Eg legg meg ikkje ned i noko vatn.
Nei, nei. Sjølvsagt.
-Er du med? -Ja, altså ... Ja.
-Takk. -Flott. Hels ned.
-Det ordnar seg. -Det blir bra.
-Det er ikkje for tidleg? -Nei, dei er vanlegvis oppe.
Ja, der var ho. Signe, Jensen vil snakke med deg.
God morgon.
Kan eg få sjå rekneskapane dine, med dei grisane?
-Dei ligg vel i skapet? -Ja.
Vi ser litt på dei.
-Vil de ha kaffi? -Vi kan få etterpå.
-Skal eg bli med? -Nei, eg finn det.
Jorda dine er perfekte for svinefôr.
Har de smakt bollane hennar? Dei er kjempegode. Med gryn i.
Ikkje akkurat no.
Hei, hei.
Litt av eit renn de har. Nok å halde styr på.
Det er berre fint å bli betre kjend med naboane.
Ja, det er bra vi kan hjelpe.
Frederik? Eg skal teste noko. Eg skal sjå fargen.
-Eg står midt i noko. -Det er fort gjort.
-Kan du ta av deg denne? -Gro, for fanken.
Kan du stå her? Og dersom du held denne opp ...
-Du kan godt ta opp papira. -Velkommen til Grønnegaard.
Fint. Takk skal du ha.
Unnskyld, kunne de bli med opp? Det er eit kunstprosjekt.
Eg må sjå ulike ting oppe i rommet.
-Det kan vi godt. -Frederik, kjem du?
-Emil? Blir du med? -På kva?
-Eg vil ha deg til å ligge. -Igjen?
Frederik, set deg her.
Emil, legg deg på golvet.
Legg deg ned!
Ho er akkurat som mor.
Vi skal ligge her, seier sjefen.
Berre hald det opp.
-Du har sett kongen i midten. -Er det meg?
Det er komme svar. Vi har fått medhald.
Fantastisk. Eg kjem ned.
-Blir det ikkje fint viss folk ligg rundt? -Heilt perfekt.
-Viss vi tek det derifrå. -Ja, oppe.
Du gjer det likevel?
Ja, det gjer eg.
Fanken. Solveig?
Kva gjer de her? Kva er dette?
Unnskyld. La det ligge.
Stopp.
Solveig?
Slapp no av.
-Du sa du hadde ordna det. -Det har eg.
Du sit framleis med dei unge. Du lova Villads å vere der!
-Eg er der! Eg har kjøpt leilegheit. -Kva med alt dette?
-Eg hjelper dei. Er ikkje involvert! -Det ser eg at du er.
Vesle Frederik, som skal redde verda. Kvifor kan du aldri stoppe?
-Frederik hjelper mange. -La vere.
Viss du ikkje alltid forsvann inn i di eiga verd, kunne vi vore ein familie.
Vi kunne ha gjort alt.
Og Hannah ville ha vore her.
Det sa du ikkje.
Det skal ta slutt no.
Så kan du forklare statsforvaltinga kvifor du vil utsetje son din for dette.
Det går ikkje.
Kva då?
Kva skulle ho gjere? Ho veit jo ingenting.
Ho kan lage problem som du ikkje drøymer om. For oss alle saman.
Det er ikkje forsvarleg.
Eg må be deg gå.
Slik er det.
Vi sest. Vi sest, Gro.
Så tykkjer eg du skal rydde opp i atelieret.
-Kva meiner du? -Det skal vekk, det der inne.
-Det er ikkje bilete av Hannah der. -Du kan ikkje vere med på det.
-Det er livshistoria til Gro. -Den navlekikkinga ... Er det viktig?
-Du kan ikkje bestemme over Gro. -Ho skal gi oss fred no!
Korleis skal vi to nokon gong få fred, Solveig?
Korleis skal vi to få fred? Dotter vår er død.
Pitu!
Kva er det?
-Eg tykkjer du skal bli. -Så du kan kaste meg ut att?
Du har rett. Eg kan ikkje gjere det utan deg. Bli.
Meld oss. Så tek vi ein prat i stats- forvaltinga, eller kva du meiner er bra.
-Han blir borte for Villads. -Han blir ikkje borte.
Han gjer dette for å lækje.
Og for å finne ei meining med ting.
Men han har deg. Det har han alltid hatt. Same kva som skjer.
Og Gro. Sjølv om dei kranglar.
Så har han alltid dykk.
Eg ...
Det har du òg.
Eg er ikkje som dykk.
Det har eg aldri vore.
Eg er ...
Eg er vel ho som ...
Ho som står og held imot.
Eg veit ikkje kva det er.
Men du kan godt vere med.
Det kan eg jo ikkje.
Du betyr så mykje for han.
-Trur du det? -Ja. For oss alle.
Du er jo for pokker ...
Mor til Villads. Du er svigerinna.
Det einaste vi kan gjere no, er å halde saman.
Og så ned.
-Er det fint her? -Ja. Der.
Vatnet er klart når du er klar.
Er det ikkje rart at han sit, dersom vi ligg?
Alle skal sitje.
Så kjem vatnet!
Oi. De er komne langt.
-Solveig vil gjerne vere med. -Vere med?
Ja, på biletet.
Det er opp til deg kva du gjer med bileta av Hannah.
Takk.
Men dei døde, det er fiskane no.
Ok.
Eg skal berre inn med dette.
-Hei, det er meg. -Hei, far.
Eg vil seie to ting til deg.
Det vil ikkje gå utover oss.
Eg vil halde fram arbeidet med Pitu.
Trur du ikkje eg visste det?
Det andre er at Gro lagar eit slags familieportrett her.
Alle er her. Mor òg.
Mor?
Ja, på Grønnegaard. Ein masse merkelege ting.
-Skal du vere med? -Ja. Veldig kjekt om du kom.
Ok. Altså ...
-Ok. -Ha det.
-For nokre kanonar. -Ta dei to, så snakkar eg med Gro.
-Jøss. -Kva seier du?
Så mykje folk. I blå klede.
Så skal dei vel berre ha ei klagesak med inn?
Det er massevis av papir inne. Hei, Kim.
Robert bad meg ta med to projektorar. Gjer du det her?
Ja. Dette er jo fantastisk.
Set projektorane opp her ute.
-Skal dei ikkje inn? -No skal dei ikkje inn.
Eg må tenke litt. Men her nede. To sekund.
Det går fort. Det er ein prosess. Set dei der så lenge.
Takk for at de kom.
-Hei. -Hei.
-Kva skjer? -Kva gjer du her?
Er du gravid?
Er du gravid? Er du?
-Korleis veit du det? -Eg snakka med Emil.
-Det er jo heilt vilt. -Signe!
Eg vil berre ikkje stoppe deg i det du vil.
I det eg vil? Kva meiner du?
Eg vil jo ha deg. Ha eit barn med deg.
Hei, Aksel.
Hei.
-Du er heime? -Ja.
-Kan ein seie ... -Ja. Du har jo sagt det til han.
Ja, unnskyld. Gratulerer.
-Er det bra? -Det er fantastisk!
Det er bra. Dei spør etter deg der nede.
-Har dei byrja? -Ja.
Hei, hei! De får desse.
Det er klede til deg inne. Det skal vere blått.
-Eg skal hente fôrtanken. -Han står bak her.
-Kva held de på med? -Eit verk. Alle er med.
Du kan låne blå klede dersom du vil vere med.
Nei ...
-Kva gjer han her? -Jensen har fått hjelp av Frederik.
Han er interessert i økosvina til Signe. Faren var jo svinebonde.
-Det kan du ikkje meine! -Vi får sjå.
Berre eg slepp å jobbe med ho svenske.
Unnskyld?
-Eg går inn. -Hei, Signe!
Det gir ei sterk og frisk morkake.
Takk.
Det byrjar å likne noko. Trekk ut i éin slange.
De to, kom hit.
Det kjem til å bety noko i det neste hundreåret.
-Så det er ikkje berre de fire? -Nei, Solveig er med òg.
-Og alle dei folka? -Dei òg.
-Det er ein installasjon. -Genialt.
Men er det ikkje litt dumt at de gjer alt dette for éin dag?
Kva med å forlenge det? Så gjer vi det til eit event.
-Hei! -Jøss.
Vi er ute i morgon. Utan spor etter oss.
Tenk på alle vi kunne invitere viss vi hadde det ei veke.
Eg sit ikkje her ei veke med ein fisk i fanget.
Viss vi kan strekke det litt, kan eg skaffe folk og finansiering.
Berre ei veke!
Vi har avtalt éin dag.
Ja.
Det er eit foto, og eg er så glad for at eg har fått lov.
-Men det er jo heilt vilt. -Kva då?
Det er vilt at eg skal gi dykk lov til dette. Det er jo ikkje mitt hus.
-Har vi skremt deg vekk? -Nei. Vi eig jo huset saman.
Det har sin eigen vilje, tydelegvis.
Eg vil ikkje ha det. Eg skal ikkje bu her.
-Er du sikker? -Ja.
Ver så god, Frederik.
Lone, du sit her.
-Og Kim, der er du. -Kan du halde fisken min?
-Hald fast. Han er glatt. -Hei! Kom inn.
Kom hit.
Av med skoa og jakkene. De skal ha blå skjorte.
Gjerne litt tett på Solveig. Lea, kva seier du?
-Villads her, og Klaus bak. -Dekker han?
-Nei, det blir bra. -Blå skjorte her.
-De er heilt sprø. -Eg sa det til deg.
Sjå opp på Lea.
Og ein fisk til meg.
Robert, du skal sitje der.
Og ein fisk til Robert.
-Er de klare? -Ja.
Ein ... to ... tre.
No!